มหาวิทยาลัยบูรพาถือกำเนิดมาจากวิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน ซึ่งสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 นับเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกที่ตั้งอยู่ในส่วนภูมิภาคของประเทศ ต่อมาได้รับ การยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒวิทยาเขตบางแสน ในปี พ.ศ. 2517 ปัจจุบันได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา ตั้งแต่วันที่ 30กรกฎาคม2533
วันที่ 8 กรกฏ เป็นวันสถาปนาของมหาวิทยาลัย ซึ่งจะมีประเพณีที่ทำกันทุกรุ่นๆเลยก็คือ วิ่ง วิ่งจากเขาสามมุข กลับมาที่ มหาลัย ... ประเพณีนี้ เป็นประเพณีที่เก่าแก่มากแล้วก็จะมีข่าวลือออกมาว่า "ใครไม่วิ่ง เรียนไม่จบ!" ก็คือ เริ่มงานเลยนะ ทาง ม. จะจัดรถมารับเราอย่างภาคภูมิเกียรติมาก แล้วเอาเราไปส่งที่เขาสามมุขแล้ว .. แล้วเขาก็ทิ้งเราเลย !! ฉะนั้นจึงเป็นหน้าที่พวกเรา ที่ต้องเดินกลับ ม. เอง เราจะวิ่งกลับ ม. เป็นคณะๆค่ะ จริงๆเค้าจะมีแบบแข่งด้วยนะ ว่าคณะไหนจะถึงก่อนเรา
แต่..พี่พั้นซ์ว่า เราอย่าไปแข่งกับพวกการเดินเรือ แล้วก็วิทย์กีฬาเลยค่ะ ทรมานตัวเองปล่าว ๆ
พอมาถึงที่ ม. นะคะ จะมีพี่ต้อนรับอยู่ ซึ่งพอถึงจุดหมายนะ เราจะมีตัวอักษรว่า FINAL [ ไม่ใช่ FINISH นะคะ]
เราก็จะมี ความเชื่อด้วยว่า ถ้าเราเหยียบ "A" เราก็จะได้ เกรด A แต่ตัว "F" จะเป็นตัวที่ไม่มีใครไปกล้ำกรายเลยเด็ดขาดด !!
ประตูซุ้ม FINAL จะปิดเมื่อถึงเวลา 11 โมง ,, นั่นก็แปลว่าเราต้องถึง ม. ก่อน 11 โมงนะคะ
ในวันนั้น เราจะมีป้ายคณะใหญ่มากๆๆๆๆ บอกว่าเราคือ คณะนี้นะ ถือไว้หน้าสุด !!
จะมีพี่ คอยแหกปากบอกเราว่า น้องรวมเป็นกลุ่ม ๆๆๆๆๆ อย่าแตกแถว อย่าหยุด อย่าแยก อย่า ๆๆๆ
ซึ่งเราก็ไม่ได้ฟังหรอก เพราะส่วนใหญ่ กำลัง ...... ถ่ายรูป !!
555ถ้าถามมพี่พั้นซ์นะ ว่าไม่ต้องมาได้ไหม ? พี่ตอบเลยค่ะ ว่า ได้ !!
เพราะที่เค้าบอกว่า ไม่วิ่ง ก็ไม่จบ !! พี่พั้นซ์ว่า ไอ้ที่ไม่จบๆ กันน่ะ ทำตัวเองกันมากกว่านะ
แต่ว่า มาแล้วได้อะไร ... พี่พั้นซ์ว่านะ ได้ทั้งความสนุก(แม้จะเหนื่อย) ความทรงจำดีดี(ที่แสนเฮฮา) และ...ความลั๊นลา
รวมทั้งความเป็นตัวตนจริงๆของรุ่นพี่ (ว่าบ้าบอกันแค่ไหน !? ) 5555
การมาครั้งนี้ พี่พั้นซ์ขอความเต็มใจนะคะ เพราะมันเป็นกิจกรรมที่พี่ๆอยากใ้ห้น้องเข้าร่วมด้วยความเต็มใจ
แต่ว่า ... มันเป็นสิทธิของน้อง ที่ว่าจะได้ใช้สิทธิ์ในการทำกิจกรรมให้เต็มที่หรือไม่ !?
กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมของน้องใหม่ ไม่ว่าจะเป็นปี 1 หรือปี 3 ก็ตามแต่ ,, ซึ่งพี่ๆทุกคนก็พยายามทำให้ดีที่สุด
เพื่อให้น้องได้รับสิ่งที่ดีที่สุดนะคะ ไม่งั้น ... พี่จะไปวิ่งกับน้อง(อีกรอบ) ทำไม เนาะ !? เหนื่อย แต่เราได้รับสิ่งดีดี
พี่พั้นซ์ว่า ... มัน "คุ้มค่า" นะ ,, ซึ่งตอนนี้ น้องๆอาจจะไม่เข้าใจในสิ่งที่พี่พูด แต่วันนึงน้องจะเข้าใจในสิ่งที่พี่พูด !
ครั้งหนึ่งในชีวิตนะคะ แค่ครั้งเดียวที่น้องจะได้เป็น น้องใหม่ ครั้งเดียวที่น้องจะได้เป็น เฟรชชี่ ,,
แม้ว่าน้องบางคน อาจจะต้องไปเป็นเฟรชชี่อีกครั้ง แต่พี่พั้นซ์เชื่อนะ ว่า ... มันไม่มีทางที่จะ เหมือน กันหรอก !
กิจกรรมของมหาลัย ที่เราจะได้ทำร่วมกันเป็นคณะ ,, แม้มันจะเหนื่อย แม้มันจะเป็นอะไรที่น้องๆแลมองว่ามันไม่เข้าท่า !
แต่กิจกรรมที่เหนื่อย และไม่เข้าท่านี่แหละค่ะ ที่มันหลอมรวมพวกเรา จนกลายเป็นคณะ ได้อย่างวันนี้ !!
คณะที่ ไม่แยกตัวออกว่าเป็น เอกใด คณะที่ไม่แยกออกว่าเป็น ภาค ใด ,, เพราะ เอก หรือ ภาค ก็คือสาขาที่เราเรียนแต่มันไม่ใช่ตัวตัดสินว่าเรา ไม่ใช่กลุ่มเดียวกันซักหน่อยนี่คะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น